ΕΛΑΙΑ

 

 

Η Ελαία (εδώ) βρίσκεται ανάμεσα στη Ζαχάρω και την Κυπαρισσία δίπλα στις εκβολές του μόνου ποταμού με θηλυκό όνομα στην Ελλάδα, αυτού της Νέδας και έχει από ένα από τα μεγαλύτερα και συνεχή δάση της Ελλάδας. Στρίβοντας από την εθνική, μπαίνοντας στο χωριό και κατευθυνόμενοι προς την παραλία θα βρείτε 1-2 ταβέρνες και 2 μίνι μάρκετ πριν περάσετε τις γραμμές του τρένου. Φτάνοντας στην παραλία θα δείτε ακόμα 2 ταβέρνες και πολλές πινακίδες και προειδοποιήσεις καθώς και πολλές κατασκηνώσεις προσκόπων. Στο αριστερό σας χέρι ξεκινάει ένας χωματόδρομος κατά μήκος του δάσους που έχει μήκος περίπου 500 μέτρα, αριστερά του χωματόδρομου βρίσκεται το κυρίως δάσος και δεξιά διάφορα δέντρα και ερημίες.

Αν είστε τυχεροί θα βρεθείτε στο δρόμο αυτού του θαυμάσιου πρώτου ταξιδιού που θα προσπαθήσουν να φέρουν εις πέρας τα μικρά χελωνάκια καθώς στην παραλία της Ελαίας γενούν και φτιάχνουν φωλιές πάρα πολλές χελώνες.

Μπορείτε να στήσετε την σκηνή ή να αφήσετε το τροχόσπιτό σας τόσο στο δεξί μέρος του δρόμου όσο και στο αριστερό καθ’ όλο το μήκος του δάσους. Χρειάζεται προσοχή βέβαια καθώς σε πολλά σημεία έχει μαλακή άμμο και μπορεί να βυθιστεί το όχημα και να χρειαστεί ρυμούλκηση (συμβαίνει αρκετά συχνά).

Στο δάσος θα βρείτε 24/7 σκιά και το έδαφος είναι πολύ καλό αλλά θα σας συνιστούσαμε να πάρετε μαζί σας ένα φουσκωτό στρώμα camping ειδικά αν έχετε θέματα με την πλάτη καθώς δεν είναι αμμουδιά. Η πληθώρα των δένδρων είναι πεύκα και τα ζωύφια είναι σχεδόν άφαντα στον τόπο αυτό.

 Η παραλία είναι υπέροχη, ερημική και όσο πιο προς το τέλος του χωματόδρομου εγκατασταθείτε τόσο πιο ήσυχα θα περάσετε τις μέρες σας. Η θάλασσα δεν ήταν πολύ καθαρή όσο είμασταν εκεί καθώς βρήκαμε αρκετές τσούχτρες αλλά και λάδια-βρωμιές στα ρηχά.

Σε όλο το μήκος του χωματόδρομου στο αριστερό σας χέρι θα συναντήσετε αρκετά ντους και στο τέλος του χωματόδρομου είναι ένα σπίτι-συγκρότημα και ένα πάρκινγκ για την παραλία, εκεί θα βρείτε και δύο ντους με το ένα εκ των δύο να έχει συνεχώς ζεστό νερό.

Κάθε μέρα στις 10:00 περνάει ένα βαν με ψωμί γάλα και άλλα πράγματα από έναν φούρνο, και στη μέση του δρόμου υπάρχει μια αυτοσχέδια μαναβική εγκατάσταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες το 2013 πωλήθηκε μεγάλο κομμάτι αυτής της έκτασης και από τότε ο ιδιοκτήτης προσπαθεί μέσω της δικαστικής οδού να του επιτραπεί να χτίσει στο δάσος, κάτι το οποίο δεν έχει κερδίσει ακόμα. Για τη σωτηρία  του δάσους μάχονται τόσο η τοπική αυτοδιοίκηση όσο και πολίτες αλλά και οργανώσεις που προσπαθούν να προστατέψουν τον όμορφο αυτό χώρο αλλά και τις χελώνες που φτιάχνουν τις φωλιές τους στην παραλία της Ελαίας. Για το λόγο αυτό από το 2013 πολλοί κατασκηνωτές εκδιώχθηκαν από το δάσος και την παραλία τόσο από τις αρχές όσο και από ιδιώτες καθώς επρόκειτο πλέον για ιδιωτική περιοχή (όπως αναφέρεται ακόμα και σε πολλές πινακίδες στο χώρο). Ωστόσο εμείς στα τέλη του Ιουλίου το 2017 δεν συναντήσαμε κανένα τέτοιο θέμα και ούτε υπάρχουν πλέον τέτοιες αναφορές, παρά το σημαντικό γεγονός πως από την περιοχή περνάει καθημερινά τόσο η πυροσβεστική όσο και η αστυνομία χωρίς όμως να ενοχλούν κανέναν. Το μόνο το οποίο ελέγχουν είναι να μην υπάρχουν φωτιές από κατασκηνωτές και να μην ενοχλούνται τόσο η φύση όσο και οι χελώνες.

Το μόνο κακό είναι πως από το 2015 έχουν σημειωθεί πολλά κρούσματα κλοπών στο χώρο, τόσο σε σκηνές όσο και σε αμάξια, με την αστυνομία να έχει εξαρθρώσει ήδη μια μικρό-συμμορία. Φυσικό επακόλουθο αυτού ότι δεν μπορείτε να αφήσετε το αμάξι και τα πράγματα σας χωρίς φύλαξη καθώς εισβάλουν προκειμένου να κλέψουν ακόμα και ρούχα. Η παραλία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 150 μέτρα από το δάσος με ένα μικρό λόφο να μην επιτρέπει την ορατότητα πίσω από την παραλία σε όλο το μήκος της.

Όπως πολλοί λένε η ελαία είναι ο παράδεισος του camping.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΛΕΣΒΟΣ

ΧΙΟΣ

 

 

Η Χίος είναι ένα τεράστιο κυνήγι θησαυρού σε ένα μακρινό νησί.

Ξεκινώντας για την Χίο περιμέναμε να δούμε ένα τεράστιο νησί με έρημες ξερές και άχρωμες παραλίες, φτάνοντας εκεί όμως διαψευσθήκαμε!

Η χώρα της Χίου (εδώ) δυστυχώς δεν έχει τίποτα να δώσει στον επισκέπτη, μια απρόσωπη μικρή «μεγαλούπολη» με αδιάφορα στενά και ελάχιστα αξιοθέατα και πάρκα για να δει κανείς. Αντίθετη με αυτή την εικόνα είναι η ομορφιά που διαθέτουν οι παραλίες του νησιού και τα γραφικά χωριά.

Τα Μαύρα βόλια η Αγία δύναμη, η Ελίντα και το Ταγάνι, ο Άγιος Ισίδωρος με το πανεύμορφο εκκλησάκι του είναι μερικές από τις υπέροχες και ονειρικές παραλίες που κρύβει η Χίος.

Πηγαίνοντας στις παραλίες θα περάσετε από πολλά υπέροχα και γραφικά χωριά τα οποία αξίζει να επισκεφθείτε και να περπατήσετε. Χωριά όπως η  μοναχική και ήσυχη Βέσσα, τα μοναδικά και ιδιαίτερα Μεστά με τα ζωγραφισμένα σπίτια τους και το πανέμορφο Πυργί που τα σπίτια του διαμορφώνουν ένα υπέροχο κάστρο.

Η Χίος προσφέρει υπέροχα ηλιοβασιλέματα με τον ήλιο να σβήνει μέσα στη θάλασσα ζωγραφίζοντας τον ουρανό. Για αυτό αν και υπάρχουν πολλά μέρη να μείνει κανείς θα σας προτείναμε να επιλέξετε την Νοτιοδυτική πλευρά του νησιού καθώς εκεί βρίσκονται οι πιο ωραίες παραλίες και τα πιο όμορφα χωριά, τα μαστηχοχώρια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕπΙδαυρος και ΑρχαΙο ΘΕατρο

 

 

Η Επίδαυρος στην πραγματικότητα αναφέρεται στην πραγματικότητα σε δύο διαφορετικές πόλεις, την Νέα Επίδαυρο (εδώ) και την Παλαιά Επίδαυρο (εδώ). Το ίδιο συμβαίνει και με το Αρχαίο Θέατρο της επιδαύρου να χωρίζεται στο Μεγάλο (εδώ) και το Μικρό (εδώ).

Η Επίδαυρος είναι ιστορική πόλη του νομού Αργολίδας στην ανατολική του πλευρά. Είναι κτισμένη στους πρόποδες των ορέων Αραχναίο, Κορυφαίο και Τίθιο, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, γεννήθηκε ο Ασκληπιός όπου η λατρεία του ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα. Η στρατηγική της θέση, αλλά, κυρίως, το Ασκληπιείο της, συντέλεσαν, ώστε η πόλη να γνωρίσει πρωτοφανή ανάπτυξη. Οι κάτοικοί της ασχολούνταν κυρίως με τη ναυτιλία. Ο πρώτος οικισμός της ανήκει στην προϊστορική εποχή. Βρίσκεται 12 χλμ από την κωμόπολη της Παλαιάς Επίδαυρου. Διοικητικά ανήκει στον ομώνυμο Δήμο Επιδαύρου.

Το όνομα Επίδαυρος της δόθηκε από τον τρίτο κατά σειρά άρχοντά της, που ήταν και ήρωας της Επιδαύρου, τον Επίδαυρο, γιο του Άργους και της Ευάδνης. Σύμφωνα με τον Όμηρο πήρε ο Επίδαυρος μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και είχε ως αρχηγούς τον Ποδαλείριο και το Μαχάονα, που ήταν γιοι του Ασκληπιού. Η Επίδαυρος πήρε μέρος στους Μηδικούς Πολέμους και υπήρξε σύμμαχος των Σπαρτιατών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Σημειώνεται μάλιστα και ο Επιδαύριος Πόλεμος, που έγινε μεταξύ αυτών και των Αργείων συμμάχων των Αθηναίων. Γίνεται μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας το 243 π.Χ.

Ξακουστή σ' όλη την Ελλάδα την έκανε το Ασκληπιείο της, ένα από τα σπουδαιότερα της αρχαιότητας, με το ιερό του Ασκληπιού που απέχει 15 περίπου χλμ. από την πόλη. Στους ίδιους περίπου χώρους λάτρευαν και τον Απόλλωνα, υπήρχε όμως προς τιμή του ιδιαίτερο ιερό λίγο πιο ψηλά από το αρχαίο θέατρο. Από τα τέλη του ε' αιώνα και αρχές του δ', ο Ασκληπιός γίνεται ο πραγματικός κύριος της πόλης.

Σε μια χαράδρα, το 340 π.Χ., ο αρχαίος αρχιτέκτονας Πολύκλειτος ο Νεότερος έκτισε, σύμφωνα με τον Παυσανία, το θέατρο της Επιδαύρου. Από όλα τα αρχαία θέατρα το θέατρο της Επιδαύρου είναι το ωραιότερο και το καλύτερα διατηρημένο. Προορισμένο για τη διασκέδαση των ασθενών έχει χωρητικότητα 13.000 θεατών. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Ένα των 21 σειρών καθισμάτων για το λαό και το κάτω, από 34 σειρές καθισμάτων, για τους ιερείς και τους άρχοντες.

Η θαυμάσια ακουστική του, αλλά και η πάρα πολύ καλή κατάσταση στην οποία διατηρείται συντέλεσαν στη δημιουργία του φεστιβάλ Επιδαύρου, θεσμός που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Επίδαυρο έχει εμφανιστεί εκτός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Θάνος Κωτσόπουλος,η Κατίνα Παξινού, η Άννα Συνοδινού, ο Θανάσης Βέγγος κ.ά. και η διάσημη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας.

Στην Επίδαυρο έγιναν κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης και 2 εθνοσυνελεύσεις. Η πρώτη στις 20 - 12 - 1821 που διακήρυξε την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους και η δεύτερη τον Μάρτιο του 1826.

 

 

πηγή: 1